Zeus kuşlar arasında bir güzellik yarışması hazırlamış. İçinizde en güzeliniz kimse kuş ulusuna o kral olsun demiş. Kuşlar hemen bir su başına gitmişler, yıkanmışlar, taranmışlar, iyice süslenip püslenmişler. Ama karga kendisinin kara kuru çirkin bir kuş olduğunu nedenli yıkanıp taransa da yine güzelleşemeyeceğini bildiğinden bir kurnazlık düşünmüş. Taranırlarken öbür kuşlardan düşen, tüyleri kanatlarına, bacaklarına, sırtına bu tüyleri takmış. Takıştırmış. Bir güzelleşmiş ki doğrusu o kadar olur.
Neyse yarışma zamanı gelmiş, çatmış. Tüm kuşlar Zeus’un önünde toplanmışlar. Zeus, her birine alıcı gözüyle bakmış, derken bizim kargayı görmüş. Çok beğenmiş. Doğrusu ya içinizde en güzeli bu bundan böyle kralınız bu olsun. Kuşlar bunu duyunca hemen karganın üstüne atlamışlar. Her biri kendi tüyünü kapıp kargadan geri almışlar. Bizimki yine o eski kara kuru çirkin karga olarak ortada kalakalmış.
